دانلود فیلم یک روز به خصوص + نقد

دانلود فیلم یک روز بخصوص با بازی مصطفی زمانی پریناز ایزد یار محسن کیایی

دانلود رایگان فیلم یک روز بخصوص

نقد فیلم یک روز بخصوص اضافه شد | لینک اضافه شد

دانلود رایگان فیلم یک روز بخصوص با لینک مستقیم

داستان :

حامد باید برای عمل قلب خواهرش دست به یک انتخاب بزند، انتخابی که در آینده مسیرهای متفاوتی را پیش‌روی او قرار داده است.

کارگردان : همایون اسعدیان | نویسندگان : همایون اسعدیان، مجید قیصری

بازیگران : مصطفی زمانی، فرهاد اصلانی، پریناز ایزد یار، محسن کیایی، شیرین آقا کاشی، شیرین یزدان بخش با معرفی افسانه کمالی، مجتبی پیرزاده، ایلیا نصر الهی

دانلود یک روز بخصوص

دانلود رایگان فیلم یک روز بخصوص با لینک مستقیم

کاربران عزیز برای حمایت از صنعت سمعی بصری و تعطیل نشدن پروژه هایی که قبلا هم بخاطر دانلود رایگان و غیر قانونی، تعطیل شده اند، با پرداخت مبلغ ناچیز نسخه قانونی و حلال را دانلود کنید.

(با خرید قانونی و پرداخت مبلغ ناچیز نقش بسیار موثری در پیشرفت صنعت سمعی و بصری ایران داشته باشیم)

از اثر دلخواه خود با پرداخت مبلغ ناچیز حمایت کنیم

با جستجو در اینترنت به دنبال نسخه رایگان فیلم یک روز بخصوص وقت خود را تلف نکنید.


لینک خرید دانلود حلال و قانونی


کیفیت 1080p HQ:

لینک قانونی

کیفیت 1080p:

لینک قانونی

کیفیت 720p:

لینک قانونی

کیفیت 480p:

لینک قانونی


دانلود نسخه رایگان


به درخواست صاحب اثر لینک رایگان حذف شد


جهت اطلاع سریع از قرار گرفتن لینک ها در کانال تگرام فیلم و سریال عضو شوید

عضویت در کانال تلگرام


نقد فیلم

توجه! این نوشته داستان فیلم را لو می‌دهد.


همایون اسعدیان از ابتدای ورودش به سینما فعالیت‌های متنوعی را انجام داده است. از دستیاری گرفته تا فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی و حتی فعالیت‌های مدیریتی سینما در کارنامهٔ او مشاهده می‌شود. به لحاظ زمانی می‌توان دوران کاری اسعدیان را در سه مرحله تعریف کرد. مرحلهٔ اول که سال‌های اولیه فیلم‌سازی‌اش را در برمی‌گیرد با فیلم‌هایی چون «نیش»، «مرد آفتابی» و «آخر بازی» روبه‌رو می‌شویم. مرحلهٔ دوم با ساخت سریال‌های تلویزیون چون «اگه بابام زنده بود» و «راه بی پایان» همراه می‌شود. دوران متأخر که فیلم‌های مهم‌تر او را در برمی‌گیرد با کمدی «ده رقمی» آغاز می‌شود و در ادامه به «طلا و مس» می‌رسد که به اعتقاد اکثر منتقدین بهترین فیلم همایون اسعدیان و یکی از بهترین آثار سینمای ایران است. موفقیت «طلا و مس» اسعدیان را در حال و هوای آن فیلم نگه داشت و فیلم «بوسیدن روی ماه» تلاشی برای ادامهٔ مسیر قبلی بود. «بوسیدن روی ماه» اگرچه فیلم کاملاً ناموفقی نبود و توانست نظر مخاطبین را جلب کند اما موفقیت «طلا و مس» در آن تکرار نشد. پس‌ازآن اسعدیان در یک وقفهٔ پنج‌ساله به فعالیت‌های مدیریتی پرداخت و آخرین فیلم او «یک روز به‌خصوص» این روزها به نمایش گذاشته ‌شده است.

«یک روز بخصوص» هم جز آن دسته فیلم‌هایی است که می‌توان در گروه فیلم‌های اخلاق‌گرا و به‌ویژه مسئله انتخاب اخلاقی قرارش داد؛ اما فرق فیلم اسعدیان با نمونه‌های مشابهش در این است که اسعدیان موقعیتی را ترسیم می‌کند که نه تنها بسیار محتمل است، بلکه اساساً مسئله انتخاب را زیر سؤال می‌برد. بیننده در جریان مشاهده وضعیت حامد (مصطفی زمانی) استیصال وی را به خوبی درک می کند. حامد یک روزنامه‌نگار مقید و درستکار است که اکنون در شرایطی قرار گرفته است که چاره‌ای جز انتخاب راه غیرانسانی در پیش ندارد. مهم نیست که این تصمیم، چقدر حامد را آزار می‌دهد، او خود بهتر از هر فرد دیگری به عواقب تصمیمش آگاه است، حامد و هر فرد دیگری در شرایط وی تصمیم مشابهی خواهد گرفت. این صراحت بی‌لهجه، نوعی خشونت نهفته در خود دارد، خشونت و ظلمی که در پس همه تصمیمات زندگی نهفته است و همین صداقت در تصویر بی‌رحمی موقعیت حامد است که فیلم را از ورطه سانتی‌مانتالیسم و غرق شدن در احساسات ملودراماتیک نجات می‌دهد. جالب است که ما تصمیم‌گیری حامد را نمی‌بینیم. در یک سکانس تصویری از حامد داریم که از آرمان‌هایش دم می‌زند و سکانس بعدی روبروی مردی نشسته و درباره مسائلی چانه می‌زند که همیشه مورد مذمت و نفرتش بوده است. این حذف رویداد، مانند آنچه در کارهای فرهادی می‌بینیم قسمتی از ایجاد تعلیق نیست بلکه عاملی است در جهت پرورش فضای دراماتیک اسعدیان. وقتی بیننده این‌گونه ناگهانی و بدون هیچ حاشیه و زمینه‌ای با این حقیقت تلخ روبرو می‌شود بیش‌ازپیش با حامد همذات‌پنداری می‌کند، زیرا کاملاً در شرایط حامد قرار می‌گیرد. تصمیم پیش از آنکه حامد بخواهد گرفته‌شده است و او فقط صدای انتخاب بوده است.

حامد چاره‌ای جز پذیرش این مسیر نداشته است و این همان حالتی است که برای بیننده پیش می‌آید. قهرمانش ناگاه از مرتبه اخلاقی که به آن خو کرده سقوط می‌کند و مخاطب چاره‌ای جز پذیرش ندارد. سقوط اخلاقی حامد هم همان‌طور که یک‌باره رخ نمی‌دهد، همان‌گونه هم به تمام ابعاد زندگی‌اش تسری می‌یابد. حامد صادق و اخلاق‌مداری، حالا که مجبور است برای نجات جان خواهرش هرکاری بکند، کم کم یاد می‌گیرد دروغ بگوید. ابتدا به نزدیکانش دروغ‌های مصلحتی می‌گوید و بعد در جریان معامله هم دروغ می‌گوید و درنهایت با عبور از خانه آخر، تمام موازین اخلاقی‌اش را زیر پا می‌گذارد. تفاوت دیگر موقعیت حامد با شرایطی که در فیلم‌های مشابه، مثل «سارا و آیدا» دیده‌ایم این است که نزول اخلاقی حامد به بهای آبروی کسی تمام نمی‌شود. چیزی که حامد برای آن می‌جنگد بیش از آبروست، حامد برای جان خواهرش می‌جنگد. در ابتدا که حامد تصمیمش را از خانواده و دوستانش پنهان می‌کند، شاید خیلی درکش نکنیم اما وقتی دیگران به مرور در جریان امور قرار می‌گیرند انگیزه حامد برایمان معنا می‌گیرد. حامد با پنهان‌کاری‌اش آن‌ها را از رنج سقوط دور نگه داشته‌است. خواهرش وقتی از ماجرا آگاه می‌شود تصمیم می‌گیرد به این کار تن درندهد؛ اما وقتی با عواقب تصمیمش روبرو می‌شود می‌ترسد و پا ‌پس می‌کشد، می‌پذیرد که تا پایان عمرش با این عواقب زندگی کند، اما زندگی کند. بین مرگ و زندگی بدون هیچ تعللی زندگی را انتخاب می‌کند و خود را اسیر یک عمر عذاب وجدان می‌کند.

اسعدیان با ترسیم موقعیتی از بی‌اخلاقی‌ها، سودجویی‌ها، بی‌تفاوتی‌ها و کمبود امکانات حاکم در جامعه پزشکی و فرایندهای درمانی، بی‌اخلاقی جامعه‌ای را ترسیم می‌کند که هرروز بیش‌تر در گرداب این رذایل غرق می‌شود. وقتی حامد از سودابه (پریناز ایزدیار) می‌پرسد که اگر خواهر خودت در چنین شرایطی بود، چه می‌کردی؟ درواقع مخاطبش همه ماست و همان‌گونه که سودابه سکوت می‌کند ما هم چاره‌ای جز سکوت نداریم. پایان «یک روز بخصوص» هم در راستای فضای فیلم است و بیننده را کاملاً درگیر این فضا می‌کند. در نهایت ما نمی فهمیم که آیا حامد تصمیم گرفته به این بازی پایان دهد یا در موقعیت قرارگرفته است. حامد در شرایطی قرار گرفته که هر راهی برگزیند، عقایدش را زیر پا له کرده است. به همین دلیل است که سکانس پایانی فیلم در عین موجز بودن بسیار گویاست. شکستن حامد در این سکانس شکستن همه باورهای ما به داشتن جامعه ای مسئول است. شرایط به گونه ای به ما دیکته شده است که چاره ای جز سقوط در پیش نداریم و تلخی این حقیقت در گریه های حامد کاملاً منعکس است.از طرف دیگر «یک روز بخصوص» را می توان دومین فیلم امسال دانست که به مسئله اهدای عضو می پردازد، گرچه رویکرد این فیلم بسیار غیرمستقیم تر از «فصل نرگس» نگار آذربایجانی است. مصطفی زمانی تاکنون چنین بی پروا و جسور ظاهر نشده است. بی شک نقش حامد بهترین نقش  آفرینی وی تا امروز است. به هرحال بعد از چند روز از آغاز جشنواره بالاخره فیلمی قابل‌اعتنا و دوست داشتنی دیدیم و کمی به ادامه کار امیدوار شدیم. گرچه با پایان فیلم، ذهن بیننده تازه درگیر فضای داستانی بی نظیری که اسعدیان آفریده است می شود. در مجموع تماشای این فیلم در کنار خانواده میتواند ساعاتی شما را سرگرم کند. توصیه می کنیم تماشای بازی مصطفی زمانی ، پرناز ایزدیار و محسن کیایی را در این فیلم از دست ندهید.

 

به این پست امتیاز دهید.
بدون رای!
  • دیدگاها ، پس از تایید مدیران سایت منتشر خواهند شد.
  • دیدگاهای انگلیسی یا غیر مرتبط با مطلب منتشر نخواهند شد.